அப்போது, மாணவர்கள் யாரும் படிக்க ஆர்வம் காட்டவில்லை. அவர்களுடைய பெற்றோரும், பிள்ளைகள் கல்வியை பெற வேண்டும் என்று விரும்பவில்லை. விவசாய பணிகளில் தான் தங்கள் பிள்ளைகளை ஈடுபடுத்திக்கொண்டிருந்தனர். அவர்களிடம் சென்று கல்வியின் முக்கியத்துவத்தை, உஷா குமாரி விளக்கியுள்ளார். ஆனால், யாரும் காது கொடுத்து கேட்கவில்லை.

அப்போது, பஞ்சாயத்து சார்பில் இரண்டு கட்டிடங்கள் கட்டிக்கொடுத்தனர். கடும் போராட்டத்திற்கு பிறகு மாணவர்களை ஒவ்வொருவராக பள்ளிக்கு அழைத்துவந்துள்ளார். இந்த ஆண்டு தொடக்கத்தில் 11 பேர் படித்த நிலையில், 3 பேர் புதிதாக சேர்ந்துள்ளனர்.

உஷாகுமாரி இரவு 8 மணி அளவில் தான் வீடு திரும்புகிறார். மழைக்காலங்களில் பள்ளிக்கு செல்வது சவாலான விஷயம். பாடம் சொல்லிக்கொடுக்கும் ஆசிரியையாக மட்டுமல்லாமல் மாணவர்கள் நலனில் அக்கறை கொள்ளும் நலம் விரும்பியாகவும் செயல்பட்டு வருகிறார். மதிய உணவுடன் பால், முட்டையும் வழங்கி வருகிறார். அவருக்கு கல்லூரி நிர்வாகம் ஒன்று உதவி செய்து வருகிறது.

உஷாகுமாரிக்கு சில சமயங்களில் மூன்று, நான்கு மாதங்கள் கழித்தே சம்பள பணம் கைக்கு கிடைக்கிறது. எனினும் தமது சொந்த பணத்தில் இருந்து மாணவர்களுக்கு பால், முட்டை வாங்கிக் கொடுக்க அவர் தவறுவதில்லை.

தம்மால், மாணவர்களின் படிப்பு பாதிக்கப்படக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்.

எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன்... இவர், அனைவராலும் வணங்க கூடிய இறைவனாகவே காட்சி தருகிறார்...